Inicjatywy mazowieckich LGD

Twórczość Poetycka Anny Łęckiej


Przedstawiamy Państwu dwa wybrane filmy z poezją Anny Łęckiej – Gapa oraz Dwie Drogi Miłości.

Anna Łęcka była nauczycielem I Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Radomiu. Od przeszło 20 lat koordynuje pracę wolontariatu. Założyła Sekcję Bliżej Dziecka, której celem jest niesienie pomocy dzieciom niepełnosprawnym i tym pochodzącym z ubogich rodzin. Współpracowała również Z Towarzystwem Pomocy Dzieciom, Caritasem i Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej.

Udzielała się także w harcerstwie, pełniła tam funkcję z-cy komendanta Chorągwi Radomskiej ZHP im jana Kochanowskiego. Za swoją działalność otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia, między innymi: Medal Komisji Edukacji Narodowej za szczególne zasługi dla oświaty oraz Złoty Krzyż Zasługi, nagrody Kuratora Oświaty. W 2015 roku,została Człowiekiem Roku.Znalazła się też w Gronie 5 Polek w Plebiscycie Kobieta z charakterem.

Obecnie Anna Łęcka jest na emeryturze. Ponadto należy do grupy poetyckiej „Eliksir”. Swoje wiersze ma wydane w publikacjach zbiorowych za granicą.

O swojej twórczości opowiada: „Piszę wiersze, których tematyka obejmuje różne kolory życia, w tym i świat dziecka oraz dorosłych, opisuję piękno natury i ludzkiej myśli. Wiersze, to obszar, który w swojej treści obejmuje życie, zdarzenia, miłość. Jest tu samotność, której ciężar czasem staje się nie do zniesienia, szczególnie nocą. Jest też dawka uśmiechu serdecznego.” Lubi pisać wiersze lotnicze,związane z przestrzenią nieba. 

Informacja dot. stosowania zmienionej ustawy ROW w 19.2 i 19.4

Przedstawiamy Państwu pismo Dyrektora Departamentu Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Pana Radosława Rybickiego oraz Podsekretarza Stanu Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi Pana Ryszarda Kamińskiego w sprawie szczegółowych wyjaśnień dotyczących stosowania zmienionych przepisów oraz rozwiązań w odniesieniu do poddziałania 19.2 i 19.4.

Pisma do pobrania poniżej.

List Stowarzyszenia Dialog Społeczny do Posłów i Senatorów RP

Wspólnotowość jest wartością kluczową w czasie niepewności. Szczególnie istotnym  nośnikiem tej wartości są stowarzyszenia. To stowarzyszenia budują społeczność opartą na relacjach. Relacje natomiast prowadzą do wzrostu zaufania, są podstawowym składnikiem kapitału społecznego i mają kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania lokalnej wspólnoty.

Panująca pandemia koronawirusa ukazała słabość formalno-prawnych uwarunkowań działalności organizacji pozarządowych. W chwilach, w których niezbędna jest dynamika, sprawność działania, ich mocno zbiurokratyzowana struktura okazuje się ciężarem. Paradoksalnie – przepisy regulujące działanie stowarzyszeń i fundacji są tak skomplikowane, że sam ustawodawca nie odnosi się do nich precyzyjnie, czego efekty widać przy okazji ostatnich zmian prawa.

Mimo wielokrotnych deklaracji zmian ukierunkowanych na poprawę sytuacji organizacji pozarządowych o zasięgu lokalnym, nieposiadających specjalistycznych kadr i opierających swoje działania często na pracy społecznej, w chwili obecnej zupełnie o takich organizacjach zapomniano. Nie ma żadnych, podkreślamy – żadnych, instrumentów finansowego wsparcia dla organizacji, które nie prowadzą sprzedaży towarów lub usług i opierają się w przeważającej części na pracy wolontariuszy, personel płatny zatrudniając tylko doraźnie. Czym jest obiecany – i wciąż nieuruchomiony – program Narodowego Instytutu Wolności z budżetem 10 milionów złotych wobec 100 miliardów w ramach tzw. „Tarczy antykryzysowej”? Odpowiadamy – jest 0,0001%. Jedną dziesięciotysięczną procenta.